Infectie van een heupprothese

Bij een periprothetische infectie nestelen bacteriën zich op het oppervlak van de prothese. Daar vormen ze een beschermend laagje (biofilm) waardoor antibiotica alleen vaak onvoldoende werken.

We onderscheiden:

• Vroege infectie: binnen enkele weken na de operatie, met roodheid, wondlekkage en koorts
• Late infectie: maanden tot jaren later, meestal via de bloedbaan vanuit een tand-, huid-, long- of blaasinfectie

Risicofactoren zijn diabetes, roken, overgewicht, reuma en een verminderde weerstand.

• Aanhoudende of toenemende pijn, ook in rust en 's nachts
• Roodheid, warmte of zwelling rond het litteken
• Wondlekkage die langer dan enkele dagen aanhoudt
• Koorts, koude rillingen of een algemeen ziek gevoel
• Een prothese die nooit echt pijnvrij is geweest na de operatie

Bij verdenking is snelle beoordeling belangrijk. Neem in dat geval meteen contact op met ons secretariaat.

De diagnose steunt op bloedonderzoek (CRP), beeldvorming en vooral een punctie van het gewricht met kweek.

• Vroege infectie: spoeling van het gewricht met vervanging van de bewegende onderdelen, gevolgd door gerichte antibiotica
• Late of chronische infectie: revisie in een of twee tijden, waarbij de prothese vervangen wordt
• Altijd in samenspraak met de infectiologen, met een antibioticaschema op maat van de gekweekte bacterie

Preventie is belangrijk: behandel tand- en blaasinfecties tijdig.

Twijfelt u waar uw klachten vandaan komen? Doorloop de symptoomverkenner of maak een afspraak bij een van onze heupchirurgen.